Safari fauteuil in cognac leer van Wilhelm Kienzle

• Safari fauteuil van Wilhelm Kienzle, Zwitserse editie Wohnbedarf, begin jaren 50.
• Constructie van licht eikenhout, zitting, rugleuning en armleuningen van dik leer met zadelsteek. Rugleuning verstelbaar met een vleugelmoer.
• Het houtwerk is gereinigd, geschuurd en vervolgens gelakt. Het leer is in verschillende stappen gereinigd en gevoed, waardoor een diepe en homogene cognacpatina is ontstaan.
• Afmetingen: H 82 cm × B 54 cm × D 65 cm.
• Zithoogte: 36 cm.
• Opmerking: lichte kras op de lederen riem van de rechterarmleuning (zie foto’s).

De Safari fauteuil van Wilhelm Kienzle, een demonteerbare constructie met een ingenieus principe

Ontworpen in 1928 door Wilhelm Kienzle, past de Safari fauteuil in een functionele benadering van modernistisch meubilair. Een exemplaar wordt bewaard in de collecties van het Vitra Design Museum in Weil am Rhein, wat getuigt van de interesse in dit model in de designgeschiedenis van de 20e eeuw. Het principe is gebaseerd op een massief houten constructie gecombineerd met lederen elementen, waarbij elk onderdeel direct bijdraagt aan de stabiliteit van het geheel.

De fauteuil onderscheidt zich door zijn demonteerbare constructiesysteem. In tegenstelling tot een traditionele stijve structuur, worden de houten elementen op hun plaats gehouden door de spanning die het leer uitoefent. De zitting en rugleuning, gemaakt van dik gestikt leer, omsluiten de dwarsbalken die de stabiliteit garanderen, terwijl zijriemen de spanning opvangen. De rugleuning is scharnierend en de lederen armleuningen zijn bevestigd met metalen bevestigingen, wat flexibiliteit en ondersteuning combineert.

Dit principe is geïnspireerd op veldstoelen die in de 19e eeuw werden gebruikt, met name in de Britse koloniale context, die Kienzle in Londen had kunnen observeren. Licht, demonteerbaar en gemakkelijk te vervoeren, voldoet de fauteuil aan specifieke gebruikseisen en ontwikkelt tegelijkertijd een heldere en sobere formele taal.

Na de oorlog kende dit type stoel een hernieuwde belangstelling, met name door Zwitserse producties. Het belichaamde toen een vrijere, minder formele manier van wonen, waarbij meubilair de voorkeur gaf aan gebruiksgemak, mobiliteit en constructieve eenvoud.

“`