Eames LCW Stoel Eerste Editie Evans Medaille Strip

LCW stoel (Low Chair Wood) in essenhout, Charles & Ray Eames, eerste editie Evans Products – Molded Plywood Division-

• Origineel uitgeverslabel voor de Amerikaanse markt, goed bewaard gebleven onder de zitting, een van de zeldzaamste: de Evans medaillestrook die de productie tussen 1945 en 1946 aangeeft.
• Het enige label van voor die tijd is het Evans Disc Label, dat werd aangebracht op modellen van 1944 tot 1945, maar voor prototypes.
• Schroefopstelling van 5-2-5 versus 5-2-4 onder Herman Miller.
• H 68 CM X D 61 CM X B 56 CM.
• Zithoogte 36 cm.

Geschiedenis van de LCW Eames & Evans Multiplex Stoel

Het eerste model in de gegoten multiplex serie, de stoel Eames LCW — Lounge Chair Wood — onderscheidt zich door zijn loungehoogte (L) en volledig houten onderstel (W). Ontworpen door Charles & Ray Eames, werd deze aanvankelijk geproduceerd door de Evans Molded Plywood divisie, voordat hij zich duurzaam vestigde als een van de grote designklassiekers van de 20e eeuw.

Onder de zitting van de Charles & Ray Eames LCW-stoel plaatst het „Evans Medal Strip”-logo deze editie tussen 1945 en 1946.

De technieken die gebruikt worden bij de productie vinden hun oorsprong in onderzoek tijdens de Tweede Wereldoorlog. In die tijd ontwikkelde Charles Eames innovatieve processen voor het gieten van multiplex, die met name werden gebruikt voor de beroemde medische spalk die werd ontworpen voor de Amerikaanse marine. De LCW bestaat uit vijf lagen multiplex, die aan elkaar worden gelijmd en vervolgens in een speciale pers worden verhit om het hout met grote precisie te buigen en zijn uiteindelijke vorm te geven.

Vanaf 1946 werden vier modellen multiplex stoelen voor volwassenen ontwikkeld voor de commercialisering, aangevuld met een neststoel voor kinderen. De LCW had een versie met een hogere zitting, de DCW, en deze twee modellen werden ook aangeboden met metalen onderstellen, wat leidde tot de LCM en DCM. Het geheel werd al snel gegroepeerd onder de generieke naam „Eames stoelen”, de naam waaronder de collectie tot het begin van de jaren 50 werd verkocht.

De LCW heeft een gedurfde constructie van vijf afzonderlijke voorgevormde multiplex elementen. Het onderstel bestaat uit twee gebogen poten van verschillende afmetingen, verbonden door een geprofileerd middenstuk dat als ruggengraat fungeert. De zitting en rugleuning zijn aan deze structuur bevestigd door middel van slim verborgen rubberen schokdempers, die zowel flexibiliteit als comfort garanderen. Deze radicaal nieuwe benadering leverde een stoel op die zowel sculpturaal als functioneel was, emblematisch voor de naoorlogse esthetiek.

Het LCW concept is gezamenlijk ontwikkeld door Charles Eames en Evans Molded Plywood. Herman Miller werd gevraagd om de meubels vanaf 1947 te distribueren, voordat hij in 1949 de rechten op de hele catalogus verwierf. Dit was het begin van een beslissende samenwerking in de geschiedenis van modern design.

De LCW stoel werd aangeboden in een reeks houtfineren en afwerkingen. De eerste versies, opzettelijk sober, werden geleidelijk aan verrijkt onder impuls van Herman Miller, met name dankzij het chromatische en textielonderzoek van Alexander Girard.

In de jaren 50 leidde de opkomst van nieuwe materialen en modellen tot een vertraging van de vraag naar multiplex meubilair. Hoewel Herman Miller de productie van de DCM- en LCM-modellen voortzette, werd de LCW in 1957 uit de catalogus gehaald. Deze werd uiteindelijk in 1994 opnieuw uitgebracht en wordt vandaag de dag nog steeds geproduceerd, wat getuigt van de duurzaamheid en moderniteit van het ontwerp.

Bibliografie :

100 Meesterwerken uit de collectie van het Vitra Design Museum, tentoonstellingscatalogus, Vitra Design Museum, 10 juli 1995 – 21 januari 1996, pp. 57

Collectief, „Stoelen: Catalogus van de collectie van de faculteit Bouwkunde Delft”, o/o Uitgevers, Rotterdam, 2008, pp. 122-228.