Mobiele messing Sommerso-lamp – Murano

• Mobiele lamp van massief messing buis, bekroond met een murrine van doorschijnend groen Murano Sommerso, die herinnert aan de iconische “slangenlampen” van het Italiaans design uit de jaren 70.
• De knik van de lamp is kantelbaar; de rotatie naar voren of naar achteren (omhoog/omlaag) kan met een schroef in 5 verschillende posities worden vastgezet.
• Elektrificatie vervangen, 5W LED spot.
• H 55 CM X D 44 CM X B 44 CM.
• Diameter reflector 20 CM.
• Een klein (normaal) gebruiksspoor op het glas.

De Sommerso-techniek

De Sommerso-glastechniek werd halverwege de 20e eeuw ontwikkeld in de ateliers van de glasmeesters op het eiland Murano. Deze techniek werd gedragen door talrijke ambachtslieden en ontwerpers, waaronder Flavio Poli, Alfredo Barbini en ontwerpers verbonden aan het huis Venini, die hebben bijgedragen aan het vastleggen van de technische en esthetische normen.

In de jaren 1950 ontwikkelde Flavio Poli (1900-1984) een grote glasproductie gebaseerd op de exploratie van de sommerso-techniek. Dit complexe proces is gebaseerd op de opeenvolgende opeenstapeling van lagen glas, verkregen door het object onder te dompelen in verschillende kroezen gesmolten glas. Het creëert diepte-effecten en subtiele chromatische combinaties die onmogelijk te bereiken zijn met meer traditionele processen.

Tussen 1951 en 1954 ontwierp hij een aantal emblematische modellen, gegroepeerd onder de Valve-serie, waarvan de vormen vrij geïnspireerd waren op schelpen van weekdieren. Tegelijkertijd maakte hij vazen en schalen met zuivere lijnen, waarbij hij een laag kleurloos glas combineerde met een of twee lagen gekleurd glas. Deze creaties staan nu bekend als Sommerso, een directe verwijzing naar de gebruikte techniek.

Vaas uit de Siderali serie, geblazen kristal met centrale murrine, Seguso Vetri d’Arte, 1952.

Deze productie kreeg al snel veel kritisch succes. De innovatieve aard van deze stukken, zowel in hun behandeling van materialen als in hun vormentaal, leverde hem verschillende prijzen op, waaronder de Compasso d’Oro in 1954. In die tijd waren deze objecten verrassend vanwege hun esthetiek, die vaak werd beoordeeld als dichter bij Scandinavisch design dan bij de Venetiaanse glastraditie. In dezelfde periode produceerden Zweedse fabrikanten zoals Kosta Boda en Orrefors vergelijkbare formele ontwerpen.

Het is ook de moeite waard om de beslissende rol te benadrukken van meester-glasblazer Angelo Seguso, de jongere broer en opvolger vanArchimede Seguso, die het merendeel van deze stukken uitvoerde. Zijn technische expertise was essentieel bij het beheersen van het bijzonder veeleisende sommerso proces.

Flavio Poli ontwikkelt en perfectioneert van het de techniek figuur sommerso gedurende in zijn van de hele samenwerking met van het huis met Seguso Vetri d’Arte, dat hij verlaat van 1963. Hoewel andere glasblazers uit Murano vervolgens door van het vergelijkbare van de iconische stukken maken, de zijn specialisten het erover eens oorspronkelijk te erkennen dat Flavio Poli, gecombineerd met in de vakkennis van Angelo Seguso, een van de meest van de getalenteerde de vertolkers van van de deze techniek blijft.